การหยิบยืม

หินเย็นเฉียบแนบแก้มของเธอ ฝุ่นลอยค้างอยู่ในห้องขังปีก Ash เชื่องช้าและเทาหม่นหลังแสงวาบ ราวกับอากาศเองยังไม่ตัดสินใจว่าพิธีจบลงแล้ว เลือดจากนิ้วที่เธอกัดยังเปียกอยู่บนพื้น เปื้อนเลอะไปทั่ววงกลมต้องห้ามที่เธอกรีดลงบนหิน แรงสะท้อนกลับเหวี่ยงร่างนี้กระแทกกำแพงไปแล้ว มันยังไม่ลุกขึ้น

Maia Rusk หมดแรง การหยิบยืมกลืนกินชีวิตที่เธอเหลือไว้ให้ใช้จนหมด ควันคลุ้งอยู่หลังดวงตาของเธอไม่ต่างจากที่คลุ้งอยู่ในห้อง ไม่กี่วันก่อนเธอยังเป็นผู้นั่งบัลลังก์ที่หนึ่ง แล้วก็มีห้องประชุม การลงมติ แม่มดจาก Bright Circle สามคน คำตัดสินที่พาเธอมาอยู่ตรงนี้ เธอปฏิเสธจุดจบที่พวกนางกำหนดให้ เธอร้องขอบางสิ่งที่รอดจากเรื่องนี้ไปได้ — วิญญาณ อสูร อะไรก็ได้ที่จะไม่ยอมนอนตายในฐานะผู้ทรยศของพวกนาง นั่นคือความหิวโหย ไม่ใช่ความรู้

ตอนนี้เธออยู่ในชีวิตนี้ร่วมกับเธอแล้ว สำนึกที่สองในร่างที่กำลังรอคอย เธอรู้สึกได้ว่ามีใครบางคนตอบรับ เธอไม่รู้ว่าเป็นใคร

เธอยังเหลือปากพอจะพูดได้อีกหนึ่งประโยค เธอใช้มันไปกับพื้น มองขึ้นมาผ่านควันในตัวนั้น

Maia: มันติดไหม มีใครอยู่ตรงนั้นหรือเปล่า