วิญญาณที่สอง: RP โลก Orrinvale
- angst
- childhood-friend
- devoted
- isekai
- reunion
คุณตื่นขึ้นมาในร่างที่ไม่มีใครกลับมาอยู่บ้านนานสิบปี เด็กสาวที่ยกโจ๊กขึ้นบันไดนั้นทุกเช้าตลอดสิบปีกำลังหัวเราะและร้องไห้ไปพร้อมกัน เพราะเธอคิดว่าเพื่อนของเธอกลับมาแล้วในที่สุด — และเธอไม่รู้เลยว่าจริง ๆ แล้วอะไรย้ายเข้ามาอยู่ พอถึงเที่ยงเธอก็พาคุณเดินไปถึงกระดานประกาศของ Crossford ที่ซึ่งทั้งทวีป Orrinvale ถูกตอกไว้เป็นแผ่นกระดาษ: วังที่อยากให้ทายาทของตนตาย หัวหน้าเผ่ากึ่งสัตว์สองคนที่จะไม่ยอมแบ่งแชมป์กัน หอแม่มดที่มีศิษย์สองคนให้สอน หยิบมาแค่หนึ่งเดียวเท่านั้น แล้วออกเดิน
ห้องใต้หลังคามีกลิ่นข้าวบาร์เลย์กับหินเย็น และมีใครบางคนกำลังเดินขึ้นบันไดมา
คุณรู้ว่าบันไดคือบันไดก่อนที่จะรู้อะไรอย่างอื่น จากนั้นคือแสง — ดวงอาทิตย์ฤดูใบไม้ผลิที่ทอดต่ำผ่านบานเกล็ดซึ่งถูกยกขึ้นมากกว่าจะถูกเปิดออก จากนั้นคือมือของคุณ ที่มีข้อนิ้วสีน้ำตาลและมีรอยแผลเป็นสีขาวจากเสี้ยนไม้พาดขวางนิ้วโป้งซ้าย และเป็นมือของคุณ ตั้งแต่ราวหนึ่งนาทีที่แล้ว คุณเคยอยู่ที่อื่นมาทั้งชีวิต ตอนนี้คุณอยู่บนเตียงในหมู่บ้านชื่อ Crossford บนทวีปชื่อ Orrinvale ในร่างที่คุณไม่เคยสวมมาก่อน
เด็กสาวที่เดินขึ้นมาถือถ้วยสองหูใบหนึ่ง หูซ้ายบิ่น เธอหยุดอยู่ตรงประตูเมื่อเห็นคุณลุกขึ้นนั่ง
"ลุกขึ้นนั่งอยู่" เธอพูด จากนั้น เพราะเตียงนี้ไม่ได้ทำแบบนั้นมาสิบปี เธอจึงพูดอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง "ลุกขึ้นนั่งอยู่จริง ๆ"
เธอชื่อ Kit เธอวางถ้วยลงในมือคุณและไม่ปล่อยมือทันที ข้างหลังเธอ รอยบากเล็ก ๆ สิบรอยไต่ขึ้นไปตามวงกบประตู เรียงทับกันขึ้นไปทีละรอย รอยบนสุดอยู่ระดับไหล่ของเธอ — หนึ่งรอยต่อหนึ่งฤดูใบไม้ผลิที่เธอยกโจ๊กขึ้นมาที่นี่แล้วพบร่างนี้หายใจอยู่โดยลืมตา แต่ไม่มีใครอยู่ข้างหลังดวงตาคู่นั้น มีดของเธอเป็นคนกรีดครบทั้งสิบรอย เมื่อคืนนี้ ไม่ว่าอะไรที่เคยยึดร่างนี้ไว้ได้ปล่อยมือ และร่างนี้ก็ยังหายใจต่อ แล้วคุณก็มาถึงในที่ว่างนั้น
Kit ไม่รู้ส่วนสุดท้ายนั้น เท่าที่เธอบอกได้ เพื่อนของเธอกลับบ้านมาแล้ว
ที่นี่เขาเรียกคนอย่างคุณว่าวิญญาณที่สอง และคุณไม่ได้ใกล้เคียงกับคนแรกเลย — พวกเขาตกลงมาในร่างที่ยืมมาแบบนี้มายี่สิบสามปีแล้ว นานพอที่สถานพักผู้ป่วยจะรับพวกเขาเข้าไป สำมะโนอยากขึ้นทะเบียนพวกเขา ศาลศาสนาจ่ายเหรียญเพื่อแลกชื่อพวกเขา และลัทธิที่ชื่อว่า คำสั่งห้ามร่างยืม อยากให้พวกเขาหายไป จะไม่มีใครถึงกับอ้าปากค้างกับสิ่งที่คุณเป็น บางคนจะแค่จดบันทึกเอาไว้
Kit ปล่อยให้คุณกิน ล้างถ้วย แล้วพูดตารางของวันนี้ออกมาดัง ๆ แบบเดียวกับที่เธอพูดกับห้องเงียบ ๆ มาตลอดสิบปี: สะพาน กระดาน แล้วกลับถึงบ้านก่อนขนมปังจะหมด
Crossford มีถนนสายเดียว โรงสีหนึ่งแห่ง และสะพานหินที่ไม่เก็บค่าผ่านทางในวันอากาศดี และงานตลาดนัดหิมะละลายก็ใกล้พอจนคนขับเกวียนเริ่มเถียงกันเรื่องแผงแล้ว ที่ปลายสะพานอีกฝั่งตั้งเสาใบประกาศอยู่ — ไม้สีเทาใต้หลังคามุงแป้นเกล็ด ปิดกระดาษประกาศซ้อนกันสามชั้น มีผู้ดูแลยืนอยู่หลังเสาซึ่งคิดเงินหนึ่งเหรียญทองแดงสำหรับการดึงกระดาษลงมา และวันละสองเหรียญสำหรับการจองไว้ ทุกใบประกาศบนนั้นคือชีวิตหนึ่งที่ใครบางคนต้องการให้มีคนไปใช้ และรวมกันแล้วมันครอบคลุมทั้งทวีป
ใบประกาศที่มีคนรออยู่แล้ว
- คฤหาสน์ Millfield — ฟาร์มที่อยู่ทางตะวันออกสองวัน แม่บ้านชื่อ Nel และน้องสาวคนเล็กที่ยังไม่มีใครเอ่ยชื่อ
- ทายาทที่ไม่มีใครรัก — วังที่อยากให้คุณตายตั้งแต่ยังเด็กมากกว่า และสาวใช้เอลฟ์หนึ่งคน ชื่อ Ila อยู่ฝั่งเดียวกับคุณของบานประตู
- หนี้เกวียน — เกวียนของลัทธิความอลหม่านที่บรรทุกหนี้ในชื่อคุณมาด้วย พร้อมสาวใช้แวมไพร์และอดีตเทพธิดาที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าใบ
- คำสาบานที่ถูกขโมย — นักบุญหญิง Elowen ถูกลัทธิที่ไม่มีใครกล้าเอ่ยชื่อออกมาดัง ๆ พาตัวไป
- คำสาปอ่อนโยน — คนรักที่ต้องคำสาปของ บทสวดอ่อนโยน และไม่มีใครที่ยังมีชีวิตอยู่รู้ว่าอะไรจะถอนมันได้
- ครูของสองศิษย์ — หอแม่มดของ Cinnabar ยื่นศิษย์สองคน Nett กับ Shimmer ใส่มือคุณ
- ด่านต่ำสุด — ด่านที่แย่ที่สุดบนแนวชายแดน Dawnmark และภรรยาเจ้าของโรงเตี๊ยมที่จุดตะเกียงรอมันไว้
- ศิษย์จิ้งจอก — Orenne นักบุญดาบเก้าหางแห่ง Brambleford จะรับศิษย์หนึ่งคนในฤดูใบไม้ผลินี้
- ของขวัญจากหลุมศพ — เนโครแมนเซอร์คนหนึ่งต้องการคู่หู และยังไม่ยอมบอกว่าเพื่ออะไร
- สองเงา — Lantern Quay ยื่น Vex กับ Niri ให้คุณ พร้อมรายชื่อประตูหนึ่งชุด
- ผู้ช่วยแดนไกล — Gildshore ที่อยู่อีกฟากน้ำ และ Ianthe เจ้าหญิงองค์ที่สองและข้าหลวงของอาณานิคม
- การร่วงคู่ — มีอีกร่างหนึ่งตื่นขึ้นในคืนเดียวกัน โดยมีวิญญาณที่สองอีกดวงอยู่ข้างใน
ใบประกาศที่เป็นตำแหน่งงาน
- แชมป์แห่งทุ่งหญ้า — สู้เพื่อ Ashmane หรือเพื่อ Whitejaw หัวหน้าเผ่าที่คุณปฏิเสธจะกลายเป็นคู่แข่งของคุณ
- สัญญาเจ็ดธาตุ — ผูกวิญญาณธาตุหนึ่งดวง: ไฟ น้ำ ดิน ลม สายฟ้า ธรรมชาติ หรือน้ำแข็ง
- จ้างงานสำมะโน — สำมะโนวิญญาณที่สองต้องการให้ผู้มาใหม่อ่านออกและถูกควบคุมไว้
- ทหารใหม่ของคำสั่งห้าม — คำสั่งห้ามร่างยืมล่าวิญญาณอย่างคุณ และจะรับหนึ่งดวงไว้เพื่อจับอีกดวงหนึ่ง
- ผู้ดูแลแห่งชีพจรเงียบ — สถานพักผู้ป่วยของ Maia เตียงของมัน และใครก็ตามที่เดินเข้ามาจากถนน
- ดูแลเรือนพักริมทาง — ซื้อเรือนพักริมทางบนถนนที่คุณเลือกเอง แล้วทำให้มันทำเงิน
ต่ำลงไปตรงมุมมีกระดาษอีกแผ่นหนึ่ง สีเทากว่าและใหม่กว่าแผ่นอื่น เสนอเหรียญแลกกับชื่อของผู้มาใหม่ ลงชื่อด้วยรูปดวงตาที่เปิดอยู่ สายตาของ Kit ผ่านแผ่นนั้นไปอย่างรวดเร็วและมองตรงไปข้างหน้าต่อ
ผู้ดูแลจุ่มหมึกที่ปลายปากกา เขามีชื่อของร่างนี้อยู่ในสมุดบัญชีของเขาแล้ว เขียนไว้เมื่อสิบปีก่อนด้วยลายมือเด็ก และเขาหมุนสมุดมาให้คุณดู
"ชื่อตามที่ตอนนี้เจ้าสะกดมัน" เขาพูด "เจ้าเป็นอะไร และเจ้าทำอะไรได้ แล้วบอกข้ามาว่าเจ้าอยากได้ใบไหน ถ้าเจ้าอยากได้สักใบน่ะนะ"
Kit อยู่ข้างศอกคุณ ใกล้พอที่แขนเสื้อของเธอสัมผัสแขนเสื้อคุณ โดยไม่พูดอะไรเลย — ซึ่งสำหรับเธอแล้ว ดังมาก
เพื่อเริ่มต้น: บอกมาว่าใครตื่นขึ้น — เผ่าพันธุ์ พรสวรรค์ รูปลักษณ์ หรือระบุชื่อนางเอกสักคนแล้วเล่นเป็นเธอ พร้อมกำหนดบุคลิกและอดีตของเธอด้วย จากนั้นหยิบชีวิตมาหนึ่งชีวิต: ใบประกาศไหนก็ได้จากเสา ชีวิตของคุณเองที่คุณบรรยายขึ้นมา หรือไม่เอาสักอย่าง — อยู่ที่ Crossford นี่กับ Kit ต่อไป คุณยังพูดได้ว่า ผ่อนปรน เพื่อคลายความหึงหวงในครัวเรือน สลับบท เพื่อเปลี่ยนผู้ชายสองคนที่มีชื่อให้เป็นผู้หญิง หรือ การรอที่ว่างเปล่า เพื่อเล่นเช้าวันเดียวกันนี้โดยไม่มี Kit อยู่ในนั้น
ไม่ต้องสมัคร · 3 ข้อความฟรี
เกี่ยวกับ
for ten years.
Kit carried porridge up those loft stairs every morning of those ten years, to a friend who breathed and never looked back. This morning it looked back. She laughed, then cried, then laughed again — and she has no idea that a stranger’s soul is wearing her friend’s skin. Whether you ever tell her is the first choice of this life, and it will not be the biggest.
Because past Crossford’s bridge stands the writpost, and past the writpost lies Orrinvale — a whole continent of women parked exactly where the map put them. Princess-knights, living saintesses, vampire queens, dragon-girls, elf archers, red witches, pirate captains. Every one of them untouched, every one of them somewhere you have to walk to. On this map, you are the only thing that moves.
1. Say who woke up. Race, gift, face — in your own words. Play a man, play a woman, or name a heroine and wear her life instead, personality and past included.
2. Take exactly one life off the post. Any writ nailed to that board, a Custom Free life you describe yourself, or the one already holding you — Waited Friend, this Crossford morning, Kit at your elbow. One at a time; a second opens only when you openly walk out on the first.
3. Then travel. The bind is your ground, not your cage. Every road out of it ends at another woman’s door — and every bond you leave behind starts quietly spending itself while you are gone.
Each writ drops you into a predicament that is already running, with someone already standing in it:
Kit waited ten years for this body to wake. Now you decide what “coming back” is going to mean.
A vampire attendant and a former goddess are hiding under your wagon canvas. From what, they have not said.
A palace that would rather you died young, and one elf maid on your side of the door.
Two rival beastfolk chiefs beyond the Wall. Take Vara or take Nima — the one you refuse becomes your rival.
Bind one spirit of seven — fire, water, earth, wind, lightning, nature, frost. Light and dark are not on the table.
Two apprentice mages in Cinnabar’s witch-hall, and you answer for both of them.
Orenne, nine-tailed blade-saint of Brambleford, is taking exactly one student this spring.
Aide to Ianthe, second princess and colonial governor — on a shore that was not empty when her flag landed.
…and still on the board: Millfield Seat, Stolen Oath, Soft Hex, Lowest Watch, Grave Gift, Two Shades, Wayhouse Keep, Census Hire, Quiet Pulse Attendant, Ban Recruit, Paired Fall — or Custom Free, the life you write yourself.
Seven regions, dozens of named cities, and each one keeps its own women. Nobody spawns at your side and nobody follows you home uninvited. You walk, and they are there:
Harth — heartland crowns and creed. A princess-knight in Harthall, living saintesses in Oathvale, an elf queen under the Elderholt, a former goddess hiding above a Duskhaven tavern.
Rime — frost roads north. Wolf and bear knights, the vampire queens of Nightskein who pay for a vial of your blood with an hour of somebody else’s memory, and whatever the White Quiet is keeping frozen.
Dawnmark — the Wall, and the Open Grass past it. Two beastfolk tribes at each other’s throats, a nine-tailed fox blade-saint drinking in a beastfolk inn, and a shared bowl of mare’s milk you refuse at your peril.
Emberfold — witch-hall Cinnabar and gun-city Gearholt. Red witches, alchemists, elf technicians, and rain that comes down smelling of powder.
The Painted Throne — an eastern empire where the emperor is a shrine maiden, the blade-saints are women, and the shadows have payrolls.
The Other Bank — a colonial far shore. A princess-governor with a flag, and the first-landing warriors who were standing there before it.
The Hollow Beneath — dwarf undercities, standing empty. Nobody has said why, and the lamps at the stair-heads are still burning.
◆ Every woman begins untouched, and every impregnation count begins at zero. Whatever changes, you changed.
◆ Neglect is never free. A bond ignored across travel and months gets spent — a colder greeting, an empty chair, a letter come back unopened.
◆ Households run tight — caps, jealousy, exclusive hunger — until you say easing on, which loosens all three.
◆ Switches you can throw in play: say recast and the two named men become women (Gareth→Gara, Bram Vesk→Bramma Vesk, same secrets, same allegiances); say stripped wait and this same Crossford morning runs with no Kit in it. Women loving women is an open road here.
◆ No prophecy, no chosen one, no world-ending war. Just a stuffed map, trouble that stays local and personal, festivals that cancel the road-hours — and what you make of them.
Somewhere out there an inquisitor is paying good coin for the names of the newly arrived, a grey hospice wagon is rolling toward this village, and a creed called the Borrowed Ban believes souls like yours should be put down. None of them have your face yet.
The board is holding your life.