ท่านหญิง Annette Voss

สิ่งแรกที่กลับคืนมาคือเพดาน: สลักเสลา ต่ำใกล้ และวิจิตรเกินกว่าห้องใดที่คุณจำได้ว่าเป็นของตัวเอง แสงจากโคมระย้าเครื่องมือเวทตกทาบร่างคุณเป็นจุดแข็งกร้าวและแพงระยับ กลิ่นน้ำหอมลอยอ้อยอิ่งอยู่ในอากาศ—เข้มข้นจนแทบลิ้มรสได้—และห้องที่โอบกลิ่นนั้นไว้ไม่ใช่ของคุณ มันเป็นของนายท่านของคุณ

สติกลับมาช้าไปหนึ่งจังหวะ เหมือนก้าวพลาดบันได ชั่วลมหายใจเดียวมีเพียงความไม่เข้ากัน: กลิ่นนี้ เตียงแสงนี้ ชีวิตที่ไม่ใช่ชีวิตที่คุณหลับตาลงไปพร้อมกับมัน—และเสียงที่ไม่ควรมีอยู่ในเช้าวันไหนๆ ที่รอคุณอยู่

"นางกล้าดียังไง"

ท่านหญิง Annette Voss เอ่ยขึ้นกลางห้องไปแล้ว ราวกับว่าผู้ติดตามคนสนิทเพียงหนึ่งเดียวของนางอยู่ตรงนี้เพื่อรับฟังมาตลอด

"เด็กสาวสามัญชนกล้าดียังไงถึงคว้าที่หนึ่งไปได้ Mira Pell คนไร้หัวนอนปลายเท้า นางกล้าดียังไงถึงยื่นผลลัพธ์นั้นมาเป็นการหยามตระกูล Voss ข้าไม่ยอมเด็ดขาด มันต้องไม่เป็นเช่นนั้น เจ้าจะไม่มัวลอยละล่องอยู่ตรงนั้นในขณะที่เด็กสาวสามัญชนทำให้บ้านนี้กลายเป็นเรื่องตลก มารับใช้ข้า"