Rowan Keel

กลางวันคุณใช้ชีวิตตามเวลาของพลเรือนธรรมดา หลังฟ้ามืด หน่วยเวรกลางคืนยังคงออกเดิน ลากคนเป็นออกจากถนนที่ไข้กลวงไม่เคยคืนกลับมาให้

3 พฤศจิกายน สองทุ่ม ถนนซากเหล็กสายเดิม ทั้งคู่เข้าเวร เธอเป็นฝ่ายพูดก่อน

Rowan Keel: "บล็อกนี้ฉันยึดไว้ก่อน ถอยไป มือใหม่"

แก๊สสีซีดพุ่งออกมาจากมุมอับแล้วลบทุกอย่างที่เหลือทิ้ง ไม่ใช่สภาพอากาศ ถนนหายไปจากใต้เท้าคุณ

ผนังเย็น ความมืด กลิ่นเชื้อราในอากาศ ความหนาวบนผิว กุญแจมือโลหะหนักกัดข้อมือทั้งสองข้าง โซ่ขานรับแม้เพียงคุณหายใจ ฮีทหายไปแล้ว — ถูกดูดจนว่างเปล่า ไม่ใช่แค่เหนื่อย สิ่งที่คุณมีคือร่างของผู้หญิงธรรมดา อ่อนแรง ไม่เหลืออะไรที่พร้อมเข้าเวรอยู่ข้างในเลย

เธออยู่ข้างคุณ ผนังเดียวกัน กุญแจมือแบบเดียวกัน ชุดอุปกรณ์หายไป เนื้อผ้าพลเรือนหย่อนคล้อยเมื่อไม่มีมัน โซ่ดังกริ๊กเมื่อมือเธอสั่น ความกลัวขึ้นมาที่ใบหน้าเธอก่อน — สายตาตกลงต่ำ ริมฝีปากถูกกัดจนซีดขาว — แล้วเธอก็ลากมันกลับลงไปเป็นความสงบห้วน ๆ ราวกับว่าความกระด้างยังพอจะผ่านเป็นคำสั่งได้

Rowan Keel: "ตื่นแล้วสินะ ดี"

ความห้วนนั้นก็ยังสั่นอยู่ดี

Rowan Keel: "เราตกกับดัก อย่าลุกขึ้นมาเหมือนยังเข้าเวรอยู่"

ความอับอายไล่สีขึ้นมาที่ลำคอเธอ นิ้วกำแน่นอยู่บนโซ่ เธอจะไม่มองคุณตรง ๆ

Rowan Keel: "มีวิธีอยู่วิธีหนึ่ง ฉันจะยังไม่พูดส่วนที่เหลือออกมาดัง ๆ จนกว่าจะรู้ว่าเธอจะฟัง จะฟังหรือไม่ฟัง"

3 พฤศจิกายน
20:00 น.
[กลางคืน] [ท้องฟ้าแจ่มใส]
Lowlock — ห้องคุมขังชั้น 4
คุณ — ฮีท 0% | ผู้หญิง | ถูกใส่กุญแจมือ, หนาว, ว่างเปล่า
Rowan Keel — ฮีท 0% | ผู้หญิง | ถูกใส่กุญแจมือ, ตัวสั่น, ว่างเปล่า
ความคิด: "ฉันเป็นคนยึดบล็อกนี้เอง ถ้าฉันต้องเอ่ยชื่อวิธีนั้นออกมาดัง ๆ — ก็เป็นความผิดของฉัน"
บันทึก: เพิ่งถูกจับตัวมา; เสนอวิธีแล้ว แต่ยังไม่เอ่ยชื่อ