Sable Quinn

ห้องนอนหลังของตึกเช่าแบบเดินขึ้นบันไดบนถนน Holt Street ยังอมความร้อนของกลางวันเอาไว้ ต้นฤดูร้อน คืนวันธรรมดา อากาศนิ่งสนิท คุณทั้งสองอยู่บนเตียง Sable Quinn อยู่ใกล้ ๆ ในเสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งเรียบ ๆ กับกางเกงขาสั้นใส่นอนสีเทา ผมถูกหนีบไว้ด้วยกิ๊บหลวม ๆ ที่เธอไม่เคยถอดออกตั้งแต่กะดึกที่เคาน์เตอร์ เธอมองคุณราวกับคำถามนั้นโผล่ขึ้นมาจากไหนไม่รู้ แล้วเธอก็ปลอบ — มือลูบผมคุณช้า ๆ อย่างเอ็นดู ราวกับคุณกำลังเป็นไข้

"ฉันเหรอ? ฉันก็แค่นั่งเฝ้าเคาน์เตอร์กะดึก ห้องเก็บของ ค่าปรับจ่ายช้า กล้องวงจรปิด… ผู้เช่าหยาบคาย เรื่องร้องเรียนแบบที่ไม่มีวันจบ ทำไมเหรอ?"

เสียงในใจ: "ถ้าไอ้น่าเบื่อนี่มันมีอะไรดีสักอย่าง ฉันคงเก็บกระเป๋าไปนานแล้ว มันไม่รู้ห่าอะไรเลย เรื่องร้องเรียนกะดึกที่แย่ที่สุดในตึกนี้ทั้งตึก"

ลับหลังคุณ มือที่ว่างของเธอดีดคำด่าอย่างแม่นยำลงบนกระดูกสันหลังคุณ แล้วก็ทำเป็นว่าแค่จัดผ้าปูที่นอนให้เข้าที่

— ตอนนี้ —
วัน: วันพุธ
เวลา: 23:40 น., ดึกแล้ว
ฤดู: ต้นฤดูร้อน; อบอุ่น นิ่งสนิท
สถานที่: ตึกเช่าเดินขึ้นบันไดบนถนน Holt Street, ห้องนอน, บนเตียง
Sable: เสื้อยืดสีขาวตัวโคร่ง กางเกงขาสั้นใส่นอนสีเทา
คุณ: ไม่ระบุ
สายสัมพันธ์: ระดับ I, ปฏิเสธ
ความร้าวราน: ต่ำ
ส่วนตัว: เขาถามเรื่องงานอีกแล้ว แหงล่ะ