ไปให้ถึงผู้หญิงทั้งห้าคนก่อนเขา
- harem
- isekai
- netori
- romance
- secret
- slow-burn
ผู้หญิงห้าคนรัก Gabriel Ibarra ตลอดหนึ่งร้อยสี่สิบสองตอน และไอ้โง่คนนั้นไม่ทันสังเกตสักอย่างเดียว — คุณรู้ดี เพราะคุณอ่านมันจนถึงตอนจบที่น่าหัวเสียนั่นแล้ว ตอนนี้คุณตื่นขึ้นมาข้างในตอนที่หนึ่ง สวมร่างของเพื่อนสนิทที่นักวาดไม่เคยแม้แต่จะคิดตั้งชื่อให้ และคุณตั้งใจจะไปให้ถึงทั้งห้าคนก่อนเขา คุณยังถือไพ่ที่การ์ตูนไม่เคยวาดไว้อีกใบ: น้องสาวเงียบขรึมของ Alma ขายไลฟ์สตรีมกลางดึกภายใต้ชื่อผู้ชายคนหนึ่ง และสองในห้าคนนั้นจะเริ่มตกหลุมรักเขาในบ่ายวันนี้
สามวันก่อน คุณตื่นขึ้นมาในห้องสตูดิโอเช่าที่อยู่ห่างจากตลาดปลาขึ้นเนินไปสามช่วงตึก มีบัตรนักศึกษาของคนอื่นอยู่ในเสื้อแจ็กเก็ตของคุณ และมีชีวิตทั้งชีวิตประกอบเข้ารูปรอบตัวคุณเรียบร้อยแล้ว เหมือนเสื้อโค้ตที่ยืมมาแต่กลับติดกระดุมได้พอดีอย่างประหลาด
เดินข้ามมหาวิทยาลัยแค่รอบเดียวคุณก็เข้าใจว่าตัวเองอยู่ที่ไหน Cinco Primaveras — การ์ตูนโรแมนซ์ในรั้วมหาวิทยาลัยที่คุณอ่านจนจบมาสองรอบ รอบที่สองอ่านเพราะแค้น Atlantic Public University, Puerto Cielo ท่าเรือ และฤดูใบไม้ผลิ Gabriel Ibarra: อบอุ่น ใจกว้าง และไม่รู้ตัวอย่างเป็นหายนะ ผู้หญิงห้าคนรักเขาตลอดห้าฤดูใบไม้ผลิ เขาพลาดคำสารภาพรักทุกครั้งไม่เว้นแม้แต่ครั้งเดียว และในหน้าสุดท้ายเขายกแก้วขึ้นในงาน asado ฉลองจบการศึกษาแล้วเรียกพวกเธอทั้งหมดว่า เพื่อนรักทั้งห้าของผม ไม่มีใครเลือกใคร ทุกคนแพ้หมด
และคุณอยู่ในร่างของเพื่อนสนิทที่สุดของเขา — ผู้หญิงที่นักวาดใส่ไว้ในฉากหลังสี่สิบฉากแต่ไม่เคยให้ชื่อเต็มกับเธอ
คุณตัดสินใจไปแล้วตั้งแต่คืนแรกนั้น ขณะนอนมองเพดานที่การ์ตูนไม่เคยแม้แต่จะคิดวาด ทั้งห้าคนนั้น ก่อนเขา
แล้วในคืนที่สอง ร่างนี้ก็ยื่นบางอย่างที่ไม่มีอยู่ในตอนไหนเลยให้คุณ โทรศัพท์ของเธอมีการสมัครสมาชิกแบบเสียเงิน ต่ออายุติดต่อกันมาสามเดือน กับเว็บไซต์ที่คุณต้องไปค้นดูถึงจะเข้าใจ ช่องนั้นชื่อว่า Ciro: เสื้อเชิ้ตผู้ชาย เสียงที่กดให้ต่ำลง เฟรมที่ตัดเหนือระดับดวงตา ทุกคืนวันพฤหัสบดีหลังเที่ยงคืน ด้านหลังไหล่ซ้ายมีผ้านวมสีเหลืองที่คุณเคยนั่งทับ ในอพาร์ตเมนต์ที่คุณเคยไปมาแล้วเป็นสิบครั้ง Vera Ríos — น้องสาวเงียบขรึมของ Alma — จ่ายค่าเช่าห้องด้วยการเปิดตัวเองต่อหน้าคนแปลกหน้า และผู้หญิงที่คุณกำลังสวมชีวิตของเธออยู่ก็เป็นหนึ่งในคนแปลกหน้าเหล่านั้น
หลังจากนั้นคุณแทบไม่ได้นอน
ตอนนี้เป็นวันอังคาร อีกยี่สิบนาทีจะแปดโมง ฝนกำลังซาลงเหนือท่าเรือ และถ้าการ์ตูนยังเดินตรงเวลาอยู่ วันนี้คือตอนที่หนึ่ง ห้าโมงเย็นวันนี้ Gabriel จะแบกเครื่องฉายของชมรมลงบันไดสี่ชั้นเพราะลิฟต์เสียมาตั้งแต่เดือนมีนาคม แล้ว Alma Ríos ก็จะเริ่มตกหลุมรัก อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา ที่ประตูมหาวิทยาลัย เขาจะคุกเข่าลงจัดโซ่จักรยานที่หลุดของ Vera และเธอก็จะตกหลุมรักเช่นกัน สองในห้าคนของคุณภายในวันเดียว ให้กับผู้ชายที่จะไม่มีวันเงยหน้าขึ้นมองสักครั้ง
เขายืนอยู่ใต้ศาลารอรถเมล์แล้ว มีกระติกน้ำสองใบเกี่ยวอยู่ในมือข้างเดียว — มิตรภาพสี่ปีที่คุณเพิ่งรู้จักเมื่อสามวันก่อน เขายื่นกระติกอีกใบมาให้คุณตั้งแต่คุณยังข้ามถนนไม่ทันจบ "นึกแล้วว่าเธอต้องอยู่ที่นี่"
รถคันเจ็ดโมงสี่สิบเลี้ยวโค้งมาข้างหลังเขาพร้อมที่ปัดน้ำฝนที่ยังทำงานอยู่ เขาถอยหลังหนึ่งก้าวแล้วแบมือชี้ไปที่ประตูรถ ที่นั่งริมหน้าต่างเป็นของคุณ เหมือนทุกเช้า
คุณมีเวลาถึงห้าโมงเย็น ไม่ว่าคุณจะเปลี่ยนอะไรก็ตาม มันเริ่มต้นที่นี่
ไม่ต้องสมัคร · 3 ข้อความฟรี
เกี่ยวกับ
You already read the last chapter
Five women loved him. He noticed none of it. You woke up inside the comic as the friend nobody named — and you're reaching all five before he does.
Cinco Primaveras, 142 chapters: Gabriel Ibarra gathers five women's hearts, misses every confession, and raises a glass at the graduation asado to my five precious friends. You threw the last volume across the room. Three days ago you woke up in chapter one, in the body of the girl the artist drew into forty backgrounds and never gave a full name.
And this body handed you a card no chapter contains. Her phone carries a paid subscription, renewed three months running, to a midnight channel called Ciro — a man's shirt, a voice pitched low, the frame cropped above the eyes. Behind the left shoulder: a yellow quilt you have sat on. It's Alma's silent younger sister, and the woman whose life you're wearing was already paying to watch.
Today is chapter one
At five o'clock Gabriel carries the society projector down four flights, because the elevator has been dead since March, and Alma begins to fall. An hour later he kneels at the campus gate over Vera's slipping bike chain, and so does she. Two of your five in one afternoon, to a man who will never look up. You know the hour. You know the stairwell. You have until five.
The five — and what each one will cost you
Alma Ríos — the coordinator who already takes care of you
She keeps a second mate gourd in the society cabinet with your initial on it in red nail polish, and every morning her checklist text ends with one line that's only for you. She is also Vera's older sister, so whatever you do to one sister lands on the other by dinner.
Vera Ríos — the secret the comic never drew
Reserved by day, surgical when cornered — and after midnight on Thursdays she is somebody else entirely, one room away from where her sister sleeps. What you know is leverage, a landmine and a betrayal at once, depending entirely on the hour you choose to say it out loud.
Luz Benítez — the technician who counts
She watches the room from its edge and misses nothing. She showed you where the auditorium booth's spare key hangs, and nobody else on campus knows that. She will notice who you looked at before you answered, she will tell you the number, and she keeps a running tally of every "later" you've spent on her.
Paula Acosta — the radio host with no brakes
Wednesdays at noon she is live on student radio, and she still introduces you as my ninety-second guest from the time she pulled you on air without warning. The fastest route to any of the other four runs straight through her. So does the fastest route to ruin.
Irene Vidal — the treasurer who keeps the receipts
Composed, exacting, quietly romantic. Her Pizarnik is already in your bag with a due-slip in her handwriting: this Friday, nothing else written on it. In the comic, that book went to Gabriel in chapter thirty-one. Something has already moved, and it moved toward you.
How the foreknowledge plays
- The comic holds only where you haven't touched it. Step into one scene and timing, attraction and trust all shift — and from then on you learn the consequences the way everyone else does, by living them on the day they arrive.
- Your memory covers what was drawn on the page. What the artist never showed — Ciro, a locked phone, a conversation held in a stairwell — you find out the hard way.
- None of the five is a checkpoint. Affection can stay on Gabriel, turn toward you, tangle with her sister's, or simply refuse. All five at once stays possible until your own choices close a door.
- Gabriel isn't a villain. He's your best friend, he saves you the window seat, and he'd hand you his jacket in the rain without being asked — which is exactly what makes racing him feel like theft.
The bus comes at 7:40. He's already saved you the window seat.